How the logic of feminism systematically destroys Christian values.

What exactly is feminism?

When you ask the average person on the street what feminism is, they would probably say something in the line of: "The idea that women can fulfill the roles traditionally reserved for men just as well.".  Sounds innocent enough, even noble. But what is the underlying premise of this idea?

It is that men and women are fundamentally the same. It is the denial of gender differences. The Bible teaches that God made mankind as men and women, and He made them similar, but different, with different strengths and weaknesses to fulfill different roles and compliment one another. What is the consequences of denying the existence of these differences?

1. The end of distinct gender roles

The first and most obvious result of feminism is the disintegration of distinct gender roles. In all cultures throughout history, it was understood that men and women have different strengths and weaknesses, to fulfill different roles and duties for the benefit of society. Obviously, the purpose of feminism was to make an end end to different gender roles. To cultivate the idea that men and women are so similar that women can do anything a man can do just as well. But this have consequences.

2. Increase in divorce and the destruction of marriage.

Traditionally, marriage came with very clearly defined gender roles. Men were expected to provide for the family, while women was the carer and the nurturer of the family. Some refer to the wife as the glue of the family. These roles were taken for granted, and so when you entered a marriage, you also understood the role and responsibility you have in that relationship. With the elimination of gender roles, so too has the clarity of responsibility disappeared. Women have taken over the role of the man as the provider, leaving no one to do the work of the carer. This ambiguous situation leads to dissatisfaction, argument and conflict. It is therefore no wonder that with the rise of feminism, we also saw a drastic increase of divorce. After all, when one or both parties think they can do the job of the other just as well, then the other is superfluous. The interdependence breaks down. More importantly, flooding the economy with female workers have altered the face of the economy. Previously, it was accepted that the husband needs to provide for a family, and so they were typically offered a salary to be able to do so. After all, that is what the market demanded. However, now, the market assumes that if you are married (Or even just living together), you have a duel income. So the salary of the men shrank to take that into account. Men only receive half of what they need to support the family, often forcing the wife into the workplace, whether she wants to or not. 

3. Female leadership in the church.

Ofcause if there are no gender differences, then there is no reason to accept the teaching of 1 Tim 2:11-15 about positions of authority in the church. Why should this role be reserved for men if there are no differences between men and women? Ofcause, once you have a woman pastor, then sooner or later she will have to deal with passages like 1 Tim 2:11-15 in the Bible. Usually, Pauls reasons for this instruction is ignored and new reasons are invented for why this no longer applies today. This might seem to be a minor issue, but what it fundamentally does is to undercut the authority of Scripture as the sole and ultimate rule for doctrine in the church, and this needs to be explained. One very dangerous path is to reduce this text to the mere opinion of Paul and not of Jesus who supernaturally ordained him as apostle. But Paul wrote most of the new testament. And Paul is endorced by Peter in 2 Peter 3:15. So that also put Peters authority into question. But Peter dictated the gospel of Mark, and Luke was the companion of Paul. And pretty soon you end up with the view that the Bible is no longer the Word of God, God's Word is some where in there between all the noise, and it is up to us to distinguish what is and isn't the Word of God.

 4. Normalization of homosexuality.

Once you've set the president that the Bible is not the sole rule of faith, then it opens the doors to other questions of authority. Such as: Does the Bible reliably provide us with God's moral law? The Bible is quite explicit and unambiguous on the matter of homosexual relationships, but what did they know about these matters 2000 years ago (It's "not" like it was part of every day life among the gentiles back then) Moreover, if men and women are basically the same and interchangeable, then why should marriage be defined as the union between one man and one woman? What difference does it make if it is two men or two women, rather than a husband and a wife? Taking this logic further down the rabbit hole, why does a child need a mother and father? Two mothers and two fathers can do just as fine. Or why restrict marriage to just two people?  No matter how you look at this though, once you've accepted this line of thinking, you've rejected the authority of scripture to define what is right and wrong. And with it, the notion of sin becomes either nebulous, or superfluous. 

5. Christ as the sole way to salvation:
If the Bible cannot define what is right and wrong, then you can ask the question? Are we truly sinners? Aren't we all just God's children? Aren't most people good at heart, seeking to do what's right? Would God really punish those good people who never heard of Christ? Without sin, there is no need for salvation, and no need for a Savior. Inevitably,  Jesus is reduced to just "a good example to follow". He is no longer God incarnate, and even if he is, He is not the way, the truth and the life, the sole mediator between us and God. So, this opens the door to religious pluralism. Whether you worship Buddha or Hinduism. Whether you're a Jew, Muslim or atheist, it doesn't really matter. As long as you just follow your heart and do what is right - whatever you think that is. Effectively, by this point the gospel is null and void, and the church is superfluous. But it doesn't end there

6. Transgenderism.

People often ask how it makes sense for feminists, who are suppose to fight for womens rights, could possibly fight for the right of men to pretend to be women and for society to treat them as if they were. Well, if you apply the core presupposition of feminism, it makes perfect sense: Men and women are exactly the same, they are interchangeable. Gender is nothing more than a social construct. Taken to its logical end, if women can do everything men can do, why can't men not also do whatever women can do? And if this is the case, then obviously, gender is nothing more than just a cultural identity. And cultural identities are optional. You get to choose to assimilate to a different cultural identity if you want to. So, as contradictory as it sounds, transgenderism is actually the inevitable and logical conclusion of feminism. But this is also where the logic breaks down. Feminism was meant to protect females, now it is destroying those safe spaces for females. And the same with homosexuality. On the one hand, we're told that homosexual men can't help feeling attracted to other men, on the other hand, heterosexual men are criticized for not wanting to date other men pretending to be women. The logic of feminism is starting to contradict itself. And unfortunately, this is not where it ends.

7. What comes next?

We see a great emphasis in the transgender lobby on children. The idea is that transgenderism should be identified and encouraged as early as possible. Some goes so far as to advocate for a prepubescent child to have the capacity to seek permanent and non reversible surgical and hormonal intervention in their development, even without the consent or even knowledge of the parent. We must ask ourselves. If those who call themselves progressive succeeds in the normalization of this idea, if society accept the notion that a child have the capacity to consent to such a drastically damaging and life changing alteration of their body, what else can a child consent to? Yes, that is the logical next step. It will most likely first begin with the most vulnerable children, under the argument that, despite the abuse, these children are getting a much needed home. And once that generation has grown up, and have been gas lit that what happened to them is actually perfectly normal and fine, then it will expand to all children. 

8. How do we stop this?

We as a culture have gone astray Even in many churches, we've decided to ignore what God teaches us about gender in the Bible, and go with what the culture taught us. Different churches are in different stages down this path. Most in the church can see there is a problem, and while it is easy to point the problem out in other churches, people are blind to how far their own church have progressed down the very same path. Jesus told us there can be no agreement between light and dark. We cannot stand with one foot in the world and the other in the Bible. Our testimony will be incoherent and compromised for as long as we do this. It is time that we repent and we return to what the Bible teaches about gender. Not just some of it, all of it. We need to roll back unbiblical ways of thinking that has become so normalized in the church that people even take offense when you point it out. We need to repent and return to Christ, and trusting the Creator to know what is best for His creation. The wedge will divide the sheep from the goats, the wheat from the weed. The one path leads to destruction, the other to life. How long will we think we can walk on the edge of the carnivorous plant without falling in? 

Is Isaiah 65:20 evidence for a literal 1000 year kingdom before the second coming?

 Background

The book of Revelation is a book filled with mystical imagery and metaphor, and as such, a book that has attracted a lot of unhealthy attention as people are drawn towards the mysterious. There is a reason why Revelation is the last book in the Bible: You should first have a decent grip on what the rest of the Bible teaches, to then be able to use that knowledge as your interpretative lens for understanding Revelation. Unfortunately, what often happens is that people - fascinated by eschatology - come up with their own novel interpretations for Revelation, and use that as their lens to read the rest of the Bible. This has lead to a lot of bad theology and even down right heresy in the church. Many of the false sects today had their origin in the bad reading of Revelation. We should therefore be very careful with how we handle this text.

One of the more mysterious and difficult parts of Revelation is the meaning of the 1000 year kingdom described in Revelation 20. In it, we see Satan bounded and Jesus come to the earth to reign supreme for a 1000 years. Then Satan is released, and he gathers his armies for the final battle but was defeated by God and thrown into hell for ever and ever. Lastly we read of the raising of the dead and the final judgement. Chapter 21 goes on to describe the new creation that God will create for those whom He has saved.

There is a lot of debate over whether this 1000 year kingdom should be interpreted as literal or figurative, but that is beyond the scope of this article. What I want to address here, is a problematic argument used in favor of a literal understanding of the 1000 year kingdom. 

Isaiah 65:20

Isaiah 65:20 reads as follows (ESV)

No more shall there be in it

an infant who lived but a few days,

or an old man who does not fill out his days,

for the young man shall die a hundred years old, 

and the sinner a hundred years old shall be accursed.

The argument goes: This prophecy speaks of a time of unimaginable prosperity and longevity, but yet of a time where death still exists. This therefore could not refer to the new Earth and must be a reference to the 1000 year kingdom, proving that it must be understood literally. 

This argument sounds convincing on face value, but quickly falls apart when you consider the entire context. Then it becomes clear that this is not a reference to the 1000 year kingdom of Revelation 20, but actually, the new earth of Revelation 21. Consider the following comparison

Theme	Isaiah 65	Revelation 21
New creation	17 For behold, I create new heavens and a new earth, and the former things shall not be remembered or come to mind.	1 Then I saw a new heaven and a new earth, for the first heaven and the first earth had passed away, and the sea was no more.
New Jerusalem	18 But be glad and rejoice for ever in that which I create; for behold, I create Jerusalem to be a joy, and her people to be a gladness.	2 And I saw the holy city, new Jerusalem, coming down out of the heaven from God, prepared as a bride adorned for her husband.
No more suffering	19 I will rejoice in Jerusalem and be glad in my people; no more shall be heard in it the sound of weeping and cries of distress. 20 No more shall there be in it an infant who lived but a few days, or an old man who does not fill out his days, for the young man shall die a hundred years old, and the sinner a hundred years old shall be accursed.	3 And I heard a loud voice from the throne saying, "Behold, the dwelling place of God is with man. He will dwell with them, and they will be his people, and God himself will be with them as their God. He will wipe every tear from their eyes, and death shall be no more, neither shall there be mourning, nor crying, nor pain anymore, for the former things have passed away.

When viewed side by side, the similarities between Isaiah 65:17-20 and Revelation 21:1-3 is undeniable. Clearly this is one and the same prophecy. One could argue that the similarities is coincidental, but the opening verse in both really leaves no room for that, as both clearly sets the context as being on a newly created heaven and earth.

But what about the death existing in Isaiah 65?

Now someone might object that Isaiah clearly speaks of people dying so how do I square that with Revelation 21 where death no longer exists?

I believe this to be a false dilemma, because the argument only consider the words of the text and not the intent. When the text says there will be no infants dying and that someone who dies before the age of 100 will be viewed as cursed, what is the intent the text want to communicate? Is the emphasis on life, or is it on death? Clearly, the point here is not so much that people will still be dying, but that they will have a long and abundant life. 

Now we know that the Bible is based on the principle of incremental revelation. God did not reveal the message of the Bible on one day, but rather the revelation was revealed incrementally over generations, finally to be completed with the Gospel of Jesus Christ. So Revelation repeats the prophecy of Isaiah 65, but this time, it amends it to give it its fuller meaning: Not only will people experience a long life, they will experience an eternal life. This adjustment to the prophecy makes sense, because Isaiah was written before the resurrection of Christ, while Revelation was written after Jesus came to defeat death. 

Conclusion

So viewed in its proper context, it becomes clear, that Isaiah 65:20 is not a reference to the thousand year kingdom prior to the second coming as described in Revelation 20, but rather a reference to the perfect new world that will be created thereafter in Revelation 21. As mentioned before, it is beyond the scope of this article to argue either for or against the literal interpretation of Revelation 20, but it does argue against the use of Isaiah 65:20 in defense of the former. Doing so is to superimpose a preferred interpretation of Revelation 20 back onto the rest of the Bible where it doesn't fit, while ignoring the context. It is exactly the same kind of reverse interpretation of Revelation that have given us all the false sects like Mormonism and Jehovah witnesses, even though the error here is significantly smaller and less serious. 

Christelike Clichès wat nie Bybels korrek is nie

Cliche : “Jy mag nie oordeel nie.”

Hierdie cliche word gewoonlik gebruik wanneer jy iemand vermaan oor verkeerde optrede. Die  persoon wat dit gebruik doen dit gewoonlik as ‘n skild om sy verkeerde optrede van oordeel te beskerm. Dit is waarskeinlik een van die mees misbruikte cliche’s in die moderne kerk vandag.

Oorsprong:

“Moenie oordeel nie, sodat jy nie geoordeel word nie, met dieselfde oordeel waarmee jy ‘n ander oordeel, sal jy geoordeel word, en met dieselfde maat wat julle vir ‘n ander meet, sal vir julle gemeet word” – Matteus 7:1-2

“Toe hulle aanhou om Hom te vra, het Hy regop gekom en vir hulle gesê: “Laat die een van julle wat sonder sonde is die eerste klip gooi”- Johannes 8:7

“Daarom is daar vir jou geen verontskuldiging nie, vir jou mens wat ‘n ander veroordeel,wie ookal jy is. Deurdat jy oor ‘n ander ‘n oordeel uitspreek, veroordeel jy jouself, want jy wat veroordeel, doen dieselfde dinge.” – Romeine 2:1

Waarom dit verkeerd is.

Die Here het vir ons sy Wet gegee sodat ons kan onderskei tussen reg en verkeerd. Dit impliseer dat ons moet oordeel. Trouens, in Matteus 18:15-20 gee Jesus duidelike riglyne hoe ons moet oordeel. Hy begin met: “As jou broer verkeerd opgetree het teen jou, gaan wys hom tereg waar julle eenkant is. As hy na jou luister, het jy hom terug gewen”, en Hy eindig met “As hy ook na die gemeente nie luister nie, moet jy hom as ‘n heiden en ‘n tollenaar behandel”.

Ook Paulus skryf ‘n verdoemende oordeel oor die hele mensdom in Romeine 1-3.

So hoe moet ons hierdie versoen met die bogenoemde tekste?

Matteus 7 word duidelik as ons dit net verder lees:

“Waarom sien jy die splinter raak wat in jou broer se oog is, maar die balk in jou eie oog sien jy nie raak nie? Of hoe kan jy vir jou broer sê: “Wag, laat ek die splinter uit jou oog uithaal”, en intussen is daar ‘n balk in jou eie oog? Huigelaar! Haal eers die balk uit jou eie oog uit, dan sal jy goed kan sien om die splinter uit jou broer se oog te haal.”

Dit gaan dus nie hier daaroor dat ons glad nie mag oordeel nie, dit gaan oor hoe ons moet oordeel. Wat is die motief agter jou oordeel?

Elke sondaarmens staan veroordeeld onder sy eie gewete, en dis nie ‘n lekker plek om te wees nie. Die sondaar mens is dan geneig om ander mense te veroordeel om beter te voel oor homself. Hy dink dat as hy slegter mense kan uitwys as hy self, bewys dit dat hy eintlik ‘n goeie mens is. Dis waarom mense wat self skuldig is heel maklik ander mense veroordeel: Die doel is om die aandag weg van sy eie slegte dade te trek deur die aandag op iemand anders te plaas.  Dit is hierdie skeinheiligheid – hierdie “balk in jou eie oog” waarvan Jesus praat. As jy oordeel, moet jy dus eers jouself meet aan dieselfde standaard waarmee jy ander mense meet, en seker maak jy is nie self skuldig nie. Maar Jesus eindig nie daar nie. Nêrens beveel hy ons “Los maar die balk in jou eie oog, en ook die splinter in jou broer se oog” nie. Inteendeel, Hy sê: Haal die balk uit jou eie oog uit, en daarna, haal sommer ook die splinter uit jou broer se oog uit.

Ons moet oordeel, maar die motief van ons oordeel moet anders wees. Ons oordeel nie om die aandag van ons eie sondes af te lei, of om op ander mense te trap om beter te voel oor onsself nie. Ons oordeel met liefde, juis met die bedoeling om mense terug te bring na die regte pad toe. Die bedoeling van ons oordeel moenie wees om mense af te breek nie, maar om hulle op te bou. Ons word duidelik beveel in die Nuwe Testament dat ons mekaar MOET vermaan. Ons moet die vrymoedigheid he om mekaar te vermaan, en ons moet die nederigheid he om vermaning te aanvaar.

Galasiers 6:1 sê: “Broers, as iemand in een of ander sonde val, MOET julle wat julle deur die Gees laat lei, so iemand in ‘n gees van sagmoedigheid reghelp. En pas op: jy kan self ook in versoeking kom”.

Jakobus 5:19-20 sê: “My Broers, as een van julle van die waarheid afdwaal en iemand sou hom terugbring, weet dan dat hy wat ‘n sondaar van sy dwaalweg terugbring, hom van die dood red en maak dat ‘n menigte sondes vergewe word”.

Ons MAG NIE stilbly as ‘n mede-gelowige sondig nie, en as hy dan antwoord met “Jy mag nie oordeel nie” mag ons ons nie daardeur laat afskrik nie.

Cliche: “Daar is nie groot of klein sondes nie, en ons is almal sondaars”

Hierdie Cliche word gewoonlik gebruik wanneer jy iemand vermaan oor verkeerde optrede. Gewoonlik gebruik die persoon hierdie cliche om ‘n growwe sonde aan ‘n geringe sonde gelyk te stel, en so sy oortreding te minimaliseer.

Oorsprong:

“Julle het gehoor dat daar van die ou tyd af gesê is: “Jy mag nie moord pleeg nie, en elkeen wat moord pleeg is strafbaar voor die regbank”. Maar ek sê vir julle: Elkeen wat vir sy broer kwaad is, is al strafbaar voor die regbank. Verder, elkeen wat sy broer uitskel vir ‘n gek is strafbaar voor die Joodse Raad, en wie hom uitskel vir ‘n idioot, is strafbaar met die helse vuur”. – Matt 5:21-22

“As iemand die hele wet onderhou, maar in een opsig struikel, is hy skuldig ten opsigte van al die hele wet.” – Jakobus 2:10

Waarom dit verkeerd is

Die bedoeling van Jesus se uitspraak is presies die teenoorgestelde van diegene wat hierdie cliche gebruik. Hulle wil hiermee hulle eie sonde verlig, deur dit gelyk te stel aan kleiner sondes, terwyl Jesus se punt juis is dat ons nie die klein sonde moet gering ag nie. Dit is ook baie duidelik dat Jesus onderskeid tref tussen verskillende grade van sonde. Alhoewel alle sonde tot die dood lei, sê Jesus nogtans: “Ellende wag vir jou, Gorasin! Ellende wag vir jou, Betsaida! As in Tirus en Sidon die wonderdade plaasgevind het wat in jou plaasgevind het, sou hulle hulle lankal in sak en as bekeer het. Maar ek sê vir julle: Vir Tirus en Sidon sal dit in die oordeelsdag draagliker wees as vir julle” – Matteus 11:21-22

Jesus maak dus onderskeid tussen die sonde van Tirus en Sidon, en die sonde van Gorasin en Betsaida, wat duidelik swaarder gesondig het.

As dit nie duidelik genoeg is in hierdie teksvers nie, wat van toe Jesus vir Pilatus gesê het: “U sou geen gesag oor my gehad het as dit nie van Bo aan u gegee is nie. Daarom het hy wat My aan u uitgelewer het, groter skuld” – Johannes 19:11

Inteendeel, mense wat hierdie cliche gebruik om hul sonde te verskoon, loop die gevaar om die grootste sonde van almal te pleeg: Die onvergeeflike sonde teen die Heilige Gees: “Wanneer ons opsetlik bly sondig nadat ons die kennis van die waarheid ontvang het, is daar geen offer meer wat ons sondes kan wegneem nie. Daar bly alleen die verskriklike verwagting oor van oordeel en ‘n gloeiende vuur wat die teenstanders van God verteer. As iemand die wet van Moses oortree, en twee of drie getuies bevestig dit, word hy nie begenadig nie nie, hy word dood gemaak. Hoeveel swaarder straf, dink julle, sal hy kry wat die Seun van God verag het, die bloed van die verbond waardeur hy geheilig is, geminag het en die Gees van genade beledig het?” – Hebreers 10:26-29

Cliche: “God sal nie vir jou meer gee as wat jy kan hanteer nie.”

Hierdie woorde word soms verkeerdelik as vertroosting gebruik vir mense wat deur moeilike tye gaan.

Oorsprong:

“Geen versoeking wat meer is as wat ‘n mens kan weerstaan, het julle oorval nie. God is getrou. Hy sal nie toelaat dat julle bo julle kragte versoek word nie; as die versoeking kom, sal Hy ook die uitkoms gee, sodat julle dit kan weerstaan” - 1 Korintiërs 10:13

Waarom dit verkeerd is:

Paulus skryf: “Ons wil hê, broers, dat julle moet weet van die moeilikhede wat ons in die provinsie Asië ondervind het. Die swaar wat ons moes verduur, het ver bo ons kragte gegaan, sodat ons selfs die hoop om te bly lewe, laat vaar het. Trouens, dit het vir ons gevoel asof die doodsvonnis klaar oor ons uitgespreek is. Maar dit het gebeur, sodat ons nie op onsself sou vertrou nie, maar op God wat die dooies opwek tot die lewe.” – 2 Korintiers 1:8,9

Weerspreek Paulus homself? Sal God ons meer gee as wat ons kan hanteer, of sal hy nie? Dit is belangrik om op te merk waarvan daar in elke vers gepraat word. 1 Korintiers 10:13 praat nie van beproewings nie, maar van versoekings. Paulus sê dat ‘n persoon wat in Christus is sal ooit so sterk deur sondige begeertes versoek word dat hy hom nie daarteen kan versit nie. In daardie geval gee die Heilige Gees vir ons die krag om elke brandpyl van die bose af te kan weer.

In 2 Korintiers 1:8-9 praat Paulus van beproewings: van swaarkry wat oor sy lewe gekom het. God laat wel toe dat ons bo ons vermoeëns beproef word deur swaar tye. Dink maar aan iemand wat aan ‘n pynlike en dodelike siekte ly, of iemand wat sy werk verloor het. God laat hierdie dinge oor ons toe, sodat ons minder op onsself sal vertrou, en meer op Hom sal vertrou.

Cliche: “Geld is die wortel van alle kwaad”

Oorsprong:

“Die liefde vir Geld is die wortel van alle kwaad. Party het geld na gejaag en toe van die geloof afgedwaal. Daardeur het hulle hulleself baie ellende op die hals gehaal.”. – 1 Timoteus 6:10

Waarom dit verkeerd is:

Geld opsigself is net ‘n fisiese voorwerp, soos enige iets anders in die skepping, en die bestaan daarvan is moreel neutraal. Dit is egter hoe geld gebruik word, wat dit goed of kwaad maak. Die teks se nie "Geld is die wortel van alle kwaad" nie, maar "Die liefde vir geld is die wortel van alle kwaad" ‘n Ongesonde obsessie om meer geld bymekaar te maak, is ‘n oortreding van die tiende gebod: “Jy mag nie begeer nie”. As mense rykdom bo alles najaag, is mense geneig om die gebooie van God te vertrap om bo uit te kom, en dit is die wortel van baie kwaad.

Cliche: “God help die wat hulself help”

Oorsprong:

Alhoewel sommiges hierdie spreuk toeskryf aan Benjamin Franklin, is daar veel ouer weergawes hiervan, met voorbeelde wat so ver terug gaan soos die Griekse filosowe van 500 voor Christus.

Waarom dit verkeerd is:

“Julle was dood ('n Dooie kan niks vir homself doen nie) as gevolg van julle oortredings en sondes wat voorheen julle lewenswyse gekenmerk het.....Vanwee ons sondige natuur sou ons net soos die ander mense deur God gestraf moes word. Maar God is ryk in barmhartigheid en het ons innig lief. Deur sy groot liefde het Hy ons wat dood was as gevolg van ons oortredings, saam met Christus lewend gemaak. Uit genade is julle gered” - Effesiërs 2:1-5.

God het nie gekom om die te help wat hulleself  help nie, maar juis om die te help wat besef hulle kan hulleself nie help nie. Hierdie slagspreuk word gewoonlik gebruik om mense op te roep om hulle verantwoordelikheid te aanvaar en op te neem. Dit is ook waar en reg dat God vir ons verantwoordelikheid gegee het, waarvoor ons moet rekenskap gee: Dink maar aan die gelykenis van die slawe met die talente. Maar as ons dink ons kan God se guns wen deur ons veranderwoordelikheid nakom, is ons heidens in ons denke. Nee – dit wat die gelowige motiveer om sy verantwoordelikheid na te kom, vind ons in Romeine 12:1-2 “En nou doen ek ‘n beroep op julle, broers, op grond van (m.a.w. ons motivering moet wees...) die groot ontferming van God (...die evangelie van Christus wat vir ons sondes betaal het): Gee julleself aan God as lewende en heilige offers wat vir Hom aanneemlik is. Dit is die wesenlike van die godsdiens wat julle moet beoefen”. Ons goeie dade is ‘n dankbare, tog gebrekkige antwoord op wat God vir ons gedoen het, deur ons van die sonde te bevry. Dit is nie ‘n poging om God se guns te probeer wen nie.

Cliche: “Cleanliness is next to Godliness”

Oorsprong:

‘n Preek van John Wesley in 1778, of die Joodse Talmud

Waarom dit verkeerd is:

Daar is niks fout daarmee om persoonlike higiene te bevorder nie, en aangesien die Bybel ons liggame as die tempel van die Heilige Gees beskryf, is daar goeie rede om te dink die doelbewuste verwaarloosing van ons liggaam is sonde.

Vir God gaan dit egter nie oor die liggaamlike nie, maar die geestelike.

Job het tydens sy siekte op ‘n ashoop gewoon, en tog sê God vir sy vriende: “Ek is kwaad vir julle omdat julle nie die waarheid oor my gepraat het soos my dienaar Job nie. Vat sewe bulle en sewe ramme  en gaan na my dienaar Job toe en offer dit as ‘n brandoffer vir julleself. MY dienaar Job sal vir julle bid, en Ek sal sy gebed verhoor en julle nie straf oor julle dwaasheid nie.” – Job 42:7-8

Duidelik het persoonlike higiene hier geen rol gespeel oor wie Goddelik leef en wie nie.

Toe Samuel ‘n nuwe koning moes salf, en beindruk was met Eliab, sê die Here vir hom: “Moenie na sy voorkoms of sy buitengewone lengte kyk nie, want ek het hom nie gekies nie. Die Here kyk nie na dieselfde dinge as die mens nie. Die mens kyk na die uiterlike, maar die Here na die innerlike.”

Weereens ‘n bewys dat dit vir God oor die geestelike gaan, nie die liggaamlike nie.

As mens dink aan Jesus, is daar die voorbeeld van die vuil bedelaars oor wie Jesus Hom ontferm het,  teenoor die skoon Fariseers wat Hy met verwerp het.

“Om jou liggaam te oefen het wel bietjie waarde, maar om in toewyding aan God te lewe, het in alle opsigte groot waarde, want dit bevat ‘n belofte van lewe, vir nou en die Toekoms” – 1 Timoteus 4:8.

Ons liggame is ‘n gawe van God, en ons het ‘n verantwoordelikheid om dit op te pas, maar ons mag nooit vergeet dat die liggaamlike in diens staan van die geestelike, nie die geestelike in diens van die liggaamlike nie.

Cliche: “Jy moet vergewe en vergeet”

Hierdie cliche plaas ‘n onmoontlike las op slagoffers wat growe kwaad ervaar het. Vergewe, ja dis een ding, en die Bybel is baie duidelik dat ons moet vergewe, selfs al is daar geen berou van die ander party nie. Vergifnis laat ons toe om nie deur ons trauma, haat en bitterheid oorheers te word nie, en aan te kan gaan met ons lewe. Maar hoe vergeet jy erge trauma wat jou aangedoen is?

Oorsprong:

“Dan sê Hy verder: “Aan hulle oortredings sal Ek nooit meer dink nie” – Hebreers 10:17

Waarom dit verkeerd is:

God praat hier van Homself, nie van ons nie. Alhoewel ons telkens vermaan word om te vergeef, beveel God ons nooit om te vergeet nie. God het ons juis gemaak om dinge te kan onthou.

As jy logies daaraan dink, is vergewe en vergeet wedersyds uitsluitend: Jy kan vergewe of vergeet, maar nie altwee nie. Vergifnis beteken dat jy nie meer ‘n wrok dra teenoor onreg wat jou aangedoen is nie. Jy kan dit slegs doen as jy onthou dat onreg jou aangedoen is. As jy dit vergeet het, is daar niks om te vergeef nie.

“’n Verstandige mens sien onheil kom en vermy dit. ‘n Onervare mens loop oop oë daarin en boet daarvoor” – Spreuke 22:3

Gestel ‘n swendelaar vang jou met ‘n fop storie, en kul jou uit ‘n groot klomp geld. Vergifnis beteken dat jy nie vir altyd kwaad bly nie, en jy laat vaar enige wrok wat jy teen hom koester. Maar jy gaan nie vergeet wat hy jou aangedoen het nie, sodat jy die volgende keer nie weer vir sy fopstorie val nie. Vergifnis is nie dieselfde as naiwiteit nie.

Cliche: “Jy moet Jesus in jou hart in nooi want God het jou lief en het ‘n wonderlike plan met jou lewe”

Ons hoor hierdie cliche dikwels as mense iemand wil oortuig om die Christelike geloof aan te neem.

Oorsprong:

“God het die Wêreld so lief gehad dat Hy sy enigste Seun gegee het, sodat die wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie maar die ewige lewe sal he” – Johannes 3:16

“Kyk, ek staan by die deur en klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek by Hom ingaan en saam met hom feesmaal hou, en hy saam met My”. - Openbaring 3:20

Waarom dit verkeerd is:

Hierdie tekste word gewoonlik misbruik om die Arminiaanse of Remonstrante se siening van God te bevestig: Die idee is dat God almal ewe lief het, en dat God alle mense ewe graag wil red,  maar dat Hy magteloos staan om dit te doen, tensy die mens vanuit homself kies om Jesus as sy Heer en Verlosser aan te neem. So word die soeweiniteit van God en die krag van die Evangelie af gewater.

Wat betref die uitnodiging tot geloof: In Romeine 14:11 staan daar: “So seker as wat Ek lewe, sê die Here, voor my sal elke knie buig, en elke tong sal bely dat Ek God is” Die oproep tot geloof is nie ‘n uitnodiging van ‘n liewe Jesus nie, dit is ‘n opdrag van die almagtige God. Jesus kom klop nie as ‘n gas aan ‘n handvatsellose deur in die hoop dat Hy ingelaat word nie, Hy klop as die eienaar van die huis. Dit is ‘n opdrag aan die diensknegte aan die binnekant om oop te maak.

 Die sondaar mens is van nature in opstand teen hierdie opdrag, en sal dit nie nakom nie:

“Daar is nie een wat regverdig is nie, selfs nie een nie. Daar is nie een wat verstandig is nie, selfs nie een wat na die wil van God vra nie. Almal het afgedwaal, almal het ontaard. Daar is nie een wat goed doen nie, selfs nie een nie.” – Romeine 3:11-12

Hoe is dit dan moontlik dat iemand tot geloof kom? Johannes 1:13 sê dit duidelik: “Hulle is dit nie van nature nie, nie deur die drang van ‘n mens of die besluit van ‘n man nie, maar hulle is uit God gebore.” Drie maal bevestig Johannes dat geloof nie uit jouself kom nie, maar dat dit  “uit God gebore is” is. Jesus bevestig dit in Johannes 3:3 “Dit verseker ek jou: As iemand nie opnuut gebore word nie, kan hy die koninkryk van God nie sien nie”. Niemand het ‘n aandeel in sy eie geboorte gehad nie. Jou geboorte is iets wat met jou gebeur: Jy ontvang die lewe sonder dat jy daarvoor gekies het. Ook Johannes 6:44: “Niemand kan na my toe kom as die Vader wat my gestuur het , hom nie na my toe trek nie, en Ek sal hom op die laaste dag uit die dood laat opstaan." Die vraag is dus nie: “Wat gaan jy maak met Jesus” nie, maar “wat gaan Jesus maak met jou”.

Maar wat dan van Johannes 3:16? Word die lewe nie beloof aan almal wat aan Hom glo nie? Hierdie vers sê blood wat die gevolg van geloof is, nie die oorsaak daarvan nie. Niks in hierdie vers sê dat geloof uit jouself kom nie, dit sê blood dat die wat die geloof het, het ook die ewige lewe.

Wat betref God se liefde, jy kan nie ‘n ongelowige na die Christendom lok met die woorde: “God het jou lief en het ‘n wonderlike plan met jou lewe nie”, want dit is om God se liefde universieel en goedkoop te maak. Het God miskien “’n Wonderlike plan gehad” vir die lewens van die mense wat in die vloed omgekom het? Romeine 9:12 sê: “Vir Jakob het ek lief gehad, maar vir Esau het ek gehaat”. God het nie alle mense ewe lief nie, en God is ook in staat om mense te haat.

Dit is wel so dat dit nie vir ons is om te besluit wie God lief het en wie Hy haat nie en daarom moet ons die evangelie aan alle mense verkondig. Die evangelie kom egter nie met soet sappige boodskappies wat mense laat goed voel oor hulleself nie, maar konfronteer hulle juis met hulle sondenood en hulle behoefte aan verlossing. Slegs wanneer ‘n persoon sondeberou toon en Jesus Christus as sy verlosser aanneem, kan jy verklaar dat God hom lief het. Selfs dan moet ons versigtig wees met die uitspraak: “God het ‘n wonderlike plan met jou lewe”, want soms is God se plan vir sy kinders dat hulle moet ly en swaarkry ter wille van die evangelie. As jy egter die “Wonderlike plan” reg verstaan: Dat jy ‘n ewige verhouding met jou hemelse Vader het wat jou die ewige lewe gegee het, dan kan jy enige swaarkry op aarde verdra.

Cliche: “Ek is tot alles in staat deur Hom wat my krag gee.”

Hierdie spreuk kan maklik misbruik om in diens van voorspoedgodsdiens te staan: As ek op die Here vertrou, kan niks in my pad staan nie, en al my planne sal uitwerk, want ek is mos tot alles instaat deur Hom wat my krag gee.  

Oorsprong:

“Ek is tot alles in staat deur Hom wat my krag gee.” – Fillipense 4:13

Waarom dit verkeerd is:

Want konteks. As ons die volle gedeelte lees, kry hierdie sin ‘n heel ander betekenis:

“Ek was baie bly in die Here dat julle na so lang tyd weer gewys het dat julle nog aan my dink. Nie dat julle my ooit vergeet het nie, julle het net nie kans gehad om iets te doen nie. Ek sê dit nie omdat ek gebrek ly nie, want ek het geleer om my in alle omstandighede te behelp. Ek weet wat armoede is en ek weet wat oorvloed is; van alles het ek ondervinding: om genoeg te he om te eet sowel as om honger te ly. Ek is tot alles in staat deur Hom wat my krag gee. Nietemin het julle goed gedoen deur my in my moeilike omstandighede by te staan.” – Filipense 4:10-14

Paulus skryf natuurlik hier vanuit die tronk. Gesien in hierdie konteks, raak dit duidelik wat Paulus eintlik bedoel het: Hy sê nie hy kan enige iets doen omdat God hom die krag daarvoor gee nie. Inteendeel, hy sê dat Hy enige omstandigheid kan verduur en enige lyding kan dra omdat hy sy krag in die Here vind. Dit het presies die teenoorgestelde betekenis as dit wat mense dit voor wil gebruik.  Dit beteken beslis nie alles sal goed gaan omdat die Here jou krag gee nie, dit sê dat jy vrede kan vind, ook wanneer dit sleg gaan, omdat die Here jou krag gee.

Homoseksualiteit – ‘n Bybelse perspektief

Wie is ek?

 Omdat hierdie so sensitiewe saak is, ag ek dit nodig om eers iets van myself te sê voor ek met die onderwerp wegval.

1)      Ek het groot geword in die GKSA, en het my hele katkisasie loopbaan hier voltooi.

2)      My ouer broer het uit die kas gekom toe ek 21 was. Hy het in die homoseksuele leefstyl betrokke geraak, en ‘n paar jaar later het hy ‘n atteïs geword.

3)      Ek self het ‘n ander doring in die vlees gekry waarmee ek nou al 20 jaar worstel. Dit is nie iets waaroor ek praat nie. Ek noem dit, sodat julle weet ek praat nie hier vanuit die hoogte as iemand wat dink hy’s perfek nie, maar juis as iemand wat weet wat dit is om met sonde te worstel.

4)      Dit is juis as gevolg van my eie stryd teen my sonde dat ek ‘n passie ontwikkel het vir die evangelie en die suiwer leer. Alhoewel ek altyd gesteld was op die suiwer leer, is dit eers toe ek ernstig met die Here oor my sondes begin worstel het, dat die evangelie begin lewe kry het: Dit was nie meer ‘n klomp mooi klinkende godsdienstige woorde nie, dit het praktiese waarde in my lewe gebring. Ironies dat ‘n mens se sonde jou juis nader aan die Here kan bring.

5)      Ek wou nie hierdie praatjie lewer nie: Dit sny vir my bietjie naby aan die been. Aan die anderkant is dit ‘n saak waaroor ek baie sterk voel, want dit sny ook na die hart van die evangelie. Soos Moses het ek die Here gepleit om iemand anders te stuur om hierdie praatjie te lewer, maar ek het geroepe gevoel om met julle te deel wat ek uit die Bybel en eie ervaring geleer het.

Voor ons oor homoseksualiteit praat, moet ons eers die nodige fondment lê.

Wat is die bedoeling van die huwelik?

“God het die Mens geskep as Sy verteenwoordiger, as beeld van God het Hy die mens geskep, man en vrou het Hy hulle geskep.” – Genesis 1:27

Hier sien ons waarom God die mens gemaak het: God het ons geskep as ‘n afbeelding van Homself. Nie ‘n fisiese afbeelding nie, want God het nie ‘n liggaam (Joh 4:24), maar ‘n afbeelding van sy karakter. In die mens beeld Hy af wie Hy is, en deel van daardie afbeelding is dat die mens tweeslagtig is. Die seksuele is dus deel van hierdie afbeelding wat God van Homself maak. In Genesis 2:24 staan daar: “Daarom sal ‘n man sy vader en moeder verlaat en saam met sy vrou lewe, en hulle sal een word.” Wanneer die Fariseers vir Jesus oor egskeiding uitvra, dan haal Hy hierdie vers aan om daaruit aan te dui wat God se oorspronklike bedoeling was met die huwelik (Markus 10:7) Dis dus duidelik dat Jesus stelling inneem dat die huwelik tussen twee mense van die teenoorgestelde geslag is.

Paulus verwys ook na hierdie gedeelte as hy praat van die huwelik in Effesiers 5:31, maar hy gaan dan verder deur te sê die huwelik is ‘n afbeelding van die verhouding tussen Christus en sy kerk. In Openbaring 19:7-9 sien ons dat die wederkoms, waar die kerk met Christus verenig word, as ‘n bruilof uitgebeeld word.

Die huwelik gaan dus nie net oor twee mense wat mekaar lief het nie, maar ook oor wat God met daardie verhouding wil uitbeeld. Om daaraan te verander, is om die beeld van God te vandaliseer. Daarom dat God Hom dan so sterk uitspreek teen seksuele sondes.

Verder gaan die huwelik nie net oor twee mense wat mekaar lief het nie, maar ook die veilige omgewing wat dit skep vir die kinders wat uit ‘n seksuele verhouding voortkom. In Maleagi 2:15 staan daar: “Die Here het man en vrou een gemaak, een in liggaam en gees. En waarom een? Omdat Hy wil hê daar moet ‘n nageslag wees wat Hom eer.”

As God ‘n verbond met iemand sluit, is dit amper altyd met die persoon en sy kinders. In 1 Korintiers 7:12-14 sê Paulus “As ‘n gelowige man met ‘n ongelowige vrou getroud is en sy is gewillig om by hom te bly, moet hy nie van haar skei nie. En as ‘n gelowige vrou met ‘n ongelowige man getroud is en hy is gewillig om by haar te bly, moet sy nie van die man skei nie. Die ongelowige man is by God aanneemlik deur die band met die gelowige vrou en die ongelowige vrou is deur God aanneemlik deur die band met die gelowige man. Anders sou julle kinders heidene wees, maar nou behoort hulle aan God.” Dit gaan hier dus nie oor die gerief van die gelowige wat met die ongelowige getroud is nie, maar die beste belang vir die kinders.

Dit is dus duidelik dat die seksuele en die huwelik oor baie meer gaan as net fisiese aangetrokkenheid.

Wat is sonde?

Die hart van die sonde vind ons in Genesis 3:4, waar die slang aan die vrou sê: “God weet dat julle oë sal oopgaan die dag as julle van daardie boom eet en dan sal julle soos God wees deurdat julle alles kan ken.”  Ten diepste gaan dit dus daaroor dat die mens God se soewereiniteit vir homself begeer. Hy wil self god wees oor sy lewe, onafhanklik van God.

In Romeine 1 sien ons dat God die kennis van Hom binne bereik van elke mens gesit het, maar dat die mens moedswillig hierdie kennis onderdruk, sodat hy kan voortgaan in sy sonde. Elke mens is dus bewus daarvan dat daar so iets soos reg en verkeerd is, selfs al glo hulle nie aan God nie.

In Efesiers 2:2 staan daar: “So het ons trouens vroeër ook almal gelewe. Ons is deur ons sondige begeertes oorheers en het gedoen net waartoe ons luste ons gelei het en wat in ons gedagtes opgekom het.” Efesiers 4:22: “Hou dan op om te lewe soos julle vroeër gelewe het, breek met die ou, sondige mens in julle wat deur bedrieglike begeertes (Soos deur die ESV vertaal) verteer word”

In hierdie verse kan ons sien hoe die sonde werk. Ons het wel ‘n wil – dit is ons kapasiteit om keuses te kan maak – maar die wil is nie vry nie. Dit is verslaaf aan bedrieglike sondige begeertes. Wat is ‘n begeerte? Dis die idee dat ek nie gelukkig kan wees as ek nie X kan hê of kan doen nie. Wat is dan ‘n bedrieglike begeerte? Dis die false geloof dat ek my geluk in iets kan vind wat geen geluk bring nie, en wat selfs skadelik vir my kan wees.

Byvoorbeeld: God het die mens gemaak om te werk (Gen 1:28), ons is veronderstel om ons geluk en vervulling in ons arbeid te vind. Luiheid is die bedrieglike begeerte wat jou laat glo jy sal gelukkiger wees as jy nie jou werk hoef te doen nie, maar die gevolg daarvan is depressie, swak selfbeeld en beskadiging van jou verhoudings, en ‘n gevoel van doelloosheid. Die sonde beloof dus geluk, maar bring net ongeluk.

Psalm 51:7 sê “Ek was al skuldig toe ek gebore is, met sonde belaai toe my moeder swanger geword het.” Mense vra: Hoe kan ‘n pasgebore baba wat nog niks gedoen het nie, reeds skuldig wees aan sonde voor God? Soos ons reeds gesien het – al het hy nog nie die vermoë om dit uit te leef nie, sy wil is reeds verslaaf aan sondige begeertes. Sodra hy leer loop, praat en doen, word die sonde in sy hart onmiddelik openbaar.

Wat is homoseksualiteit?

Homoseksualisme is ‘n afwyking, waar ‘n persoon seksueel aangetrokke voel, en liefde opsoek in dieselfde geslag, en ‘n totale gebrek aan sulke gevoelens vir die teenoorgestelde geslag beleef. So ’n persoon raak gewoonlik tydens puberteit bewus daarvan, en dit is onwillikeurig, m.a.w dis nie iets wat net sommer deur ‘n keuse verander kan word nie.

Om ‘n homoseksuele afwyking te hê mag dalk nie ‘n keuse wees nie, maar hoe ‘n mens daarop reageer, is wel.

Aan die een kant kry jy mense wat in opstand teen God hierdie afwyking omarm en hulle hele identiteit daarop bou. Vir hulle is dit hulle trots eerder as hulle skande.

Aan die anderkant, kry jy mense wat diep onsteld is hierdeur, omdat hulle besef dat dit skeiding bring tussen hulle en God, en omdat dit nie iets is wat net sommer kan weggaan nie, veroorsaak dit baie worsteling en twyfel.

Afhangende van waar die persoon staan, het die Bybel twee uiteenlopende boodskappe. Die evangelis Todd Friel het gesê: "As iemand sonder berou volhard in sy sonde, preek die wet. As iemand besef hoe groot sy sondenood voor God is, preek die verlossing deur Christus.

Vir die wat hulle homoseksualiteit aanneem.

Die Bybel se boodskap oor homoseksualiteit is deurlopend konsekwent.

Levitikus 18:22 sê: “Jy mag nie ‘n homoseksuele verhouding he nie, dit is ‘n afskuwelike sonde.”. Dit word herhaal in Levitikus 20:13: “’n Man wat by ‘n man le soos by ‘n vrou, doen ‘n afskuwelike sonde. Hulle moet dood gemaak word, hulle verdien die dood.” Nou, sommige mense beweer hier word eintlik net van homoseksuele tempel prostutisie gepraat, nie van ‘n “liefdevolle verhouding tussen twee mans nie”. Die teks sê egter niks van tempel prostitusie nie. In teendeel, net na 18:22 staan daar: “Jy mag met geen dier geslagsgemeenskap hê en jouself so besoedel nie. ‘n Vrou mag dit ook nie doen nie. Dit is ‘n gruwel”. Net so, twee verse na 20:13 staan daar: “’n Man wat met ‘n dier geslagsgemeenskap het, moet dood gemaak word, en die dier ook. ‘n Vrou wat met ‘n dier geslagsgemeenskap het, moet dood gemaak word, en die dier ook.” Is Bestialiteit dan ook in orde – solank as wat dit nie in ‘n afgodstempel beoefen word nie? Nee, altwee is ‘n gruwel voor God, ongeag die konteks waarin dit gepleeg word.

Hierdie gebod bly staan in die Nuwe Testament. 1 Korintiers 6:9-11 sê:  “Of weet julle nie dat mense wat onreg doen geen deel sal kry aan die koninkryk van God nie? Moenie julleself mislei nie: geen onsedelikes of afgodsdienaars of egbrekers of mense wat homoseksualiteit beoefen of diewe of geldgierigesof dronkaards of kwaadpraters of bedrieers sal deel kry aan die koninkryk van God nie. En so was party van julle ook, maar julle het julle sonde laat afwas, julle is geheilig, julle is vrygespreek in die Naam van die Here Jesus Christus en deur die Gees van God.”

Twee dinge is duidelik uit hierde teks:

1)      Mense wat onberouvol in bogenoemde sondes volhard, is nie gered nie.

2)      Dit is moontlik om weg te draai van hierdie sondes.

In Romeine 1:26-28 skryf Paulus: “Daarom gee God hulle oor aan skandelike drifte. Hulle vroue verander die natuurlike omgang in ‘n teen-natuurlike omgang. Net so laat vaar die mans ook die natuurlike omgang met die vrou en brand van begeerte vir mekaar. Mans pleeg skandelikhede met mans en bring oor hulleself die verdiende straf vir hulle perversiteit. En omdat hulle dit van geen belang ag om God te ken nie, gee Hy hulle oor aan hulle verdraaide opvattings, sodat hulle doen wat onbetaamlik is.”

Hier sien ons dat deel van die straf op die sonde is om aan sonde oorgegee te word, en dan word homoseksualiteit spesifiek genoem. ‘n Mens kan dus verwag dat as ‘n volk onder die toorn van God staan, daar ‘n toename van homoseksuele gedrag sal wees wat op die lang termyn selfvernietigend is.

Ons sien dit ook in die heel eerste geval van homoseksualiteit in die Bybel: By Sodom.

Genesis 19 vanaf vers 4:

“Voordat hulle die aand gaan slaap het, het die mans oral uit die stad uit , die mans van Sodom, oud en jonk, die hele klomp, die huis van Lot omsingel. Hulle het vir Lot geroep en vir hom gevra: “Waar is die mans wat vanaand na jou toe gekom het? Bring hulle uit na ons toe. Ons wil geslagsgemeenskap met hulle he.” Toe het Lot na die mans van Sodom toe uit gegaan. Nadat hy die deur agter hom gesluit het, het hy gesê:”Nee, vriende! Moenie so ‘n verkeerde ding doen nie. Ek het twee dogters. Hulle het nog nie gemeenskap met ‘n man gehad nie. Ek sal hulle vir julle laat uitkom, doen julle dan met hulle wat julle wil. Moet net nie iets doen aan hierdie mans nie, want hulle het onder die beskerming van my dak ingekom”

Ons sien hier Lot probeer tot die mense se gewete spreek. Uit desperaatheid maak Lot ‘n gruwelike teenvoorstel, maar dit beklemtoon net hoe erg die sonde is wat die mense van Sodom wil pleeg. Lot spreek nie verdoemend nie, maar pleit by hulle en doen ‘n beroep op hulle gewete. Kyk hoe reageer hulle:

“Toe roep die mans van Sodom: “Gee pad!” En hulle sê: “Hierdie kêrel het as vreemdeling hierheen gekom, en nou wil hy regter oor ons speel!” Ons sal hom nog meer kwaad aandoen as sy besoekers!”

Hulle weet hulle is verkeerd, maar is woedend omdat Lot hulle daarop wys – hulle wil juis daardie kennis onderdruk sodat hulle kan doen wat hulle wil. Dit is dus nie verbasend dat pro-Gay drukgroepe geweldig vyandig teenoor behoudende gelowiges optree nie.

Die argumente van die pro-Gay drukgroep.

Alhoewel de Bybel dus baie duidelik is oor hierdie onderwerp, word daar nogtans argumente geopper om mense anders te probeer oortuig. Hier is van hulle:

1)      Dit is geneties, ek is so gebore, God het my so gemaak.

Om te sê God het jou so gemaak is lasterlik, want God het die mens goed gemaak. Dis die mens homself tydens die sondeval in die verderf gestort het deur in opstand teen God te kom. Dit is ook nie waar dat homoseksualiteit geneties is nie. As dit was, sou mens met 100% akkuraatheid kon voorspel watter kind homoseksueel gaan word deur slegs sy DNA te ontleed. Maar, selfs al gee ons toe dat mense so gebore word, is dit steeds geen verskoning nie: Ons het reeds gesien dat alle mense sondig gebore word en van die begin deur sondige begeertes verteer word. Sonde bly sonde, al is jy daarmee gebore, en dit bly iets waarvan jy jou daagliks moet bekeer. Homoseksualiteit is geen uitsondering nie.

2)      Ek kan nie help ek is so nie, en dis onmenslik om te verwag dat ek moet selibaat bly.

Hierdie argument is besonder problematies. In die eerste plek:Ek is 40 en het nog nooit met enige iemand omgang gehad nie. Ek beleef dit beslis nie as besonder onmenslik nie. Selibaatheid is beslis nie ‘n onmenslike eis nie.

Die groter probleem is egter dit: Daar is mense wat ‘n onwillikeurige en eksklusiewe seksuele aangetrokkenheid voel teenoor kinders. Hulle molesteer nie noodwendig kinders nie, maar hulle kan ook nie help hoe hulle voel nie. Mens sou verwag dat veral homoseksuele mense begrip sal hê vir hierdie mense se interne worsteling, maar moenie glo nie. Hulle raak briesend kwaad as jy dit durf noem, want die bestaan van sulke mense ruk die mat onder al die pro-gay argumente uit. Die feit van die saak is, hierdie mense bestaan, en ons moet met daardie feit rekening hou. Plaas jouself in hulle skoene en dink ‘n bietjie wat hulle hoor as hulle hierdie argument hoor? Met hierdie argument is die pro-gay groep besig om kinders in gevaar te stel, ter wille van hulle eie selfregverdiging! Pedofilie is ook ‘n seksuele orientasie, en dit is iets wat ons in gedagte moet hou wanneer ons argumente evalueer.

3)       In die antieke tyd was homoseksualiteit ‘n aanvaarde gebruik.

Dit is waar – so ook was pederastie – die geinstitisionaliseerde molestering van kinders so jonk soos 12. Die feit dat iets in die verlede as normaal beskou is, maak dit nie reg in die oë van God nie.

4)      Paulus het geskryf vanuit die kulturele norm van sy tyd, maar vandag het ons ‘n beter, wetenskaplike begrip van homoseksualiteit.

Mens kan nie hierdie argument ernstig opneem in die lig van die vorige argument nie. In ‘n samelewing waarin homoseksualiteit as normaal beskou is, het Paulus alles daarvan geweet wat ons vandag daarvan weet. Plus, hierdie argument ontken dat Paulus onder die inspirasie van die Heilige Gees geskryf het, en dat sy briewe eintlik maar net sy persoonlike mening weerspieël. Dan kan jy net sowel al sy briewe uit die Bybel uithaal.

5)      Maar sê die Bybel nie “God is liefde” nie?

Hierdie teks kom uit 1 Johannes 4:8. Volgens dieselfde Johannes het Jesus egter ook gesê: “As julle my liefhet, sal julle my opdragte uitvoer” – Johannes 14:15. Jesus het sy liefde aan ons bewys deur sy lewe vir ons af te lê, ons bewys ons liefde aan God deur ons gewillige gehoorsaamheid aan Hom.

6)      Dawid sê van Jonatan: “Jou liefde was vir my wonderliker as die liefde van enige vrou.” Dawid het dus ‘n homoseksuele verhouding met Jonatan gehad.

Die liefde waarvan David hier praat, is nie ‘n seksuele liefde nie, maar die kameraadskap wat soldate wat saam geveg het vir mekaar voel. Sulke mense voel wel ‘n besondere intieme band met mekaar, maar dis nie van ‘n seksuele aard nie. Wat Dawid se seksualiteit betref: As hy homoseksueel was, sou hy nie owerspel met Batseba gepleeg het nie.

7)      Ek het gelees dat tydens die 2015 sinode van die NG Kerk, daar gesê is: In 1 Timoteus 2:8-15 sê Paulus uitdruklik dat vroue nie in die amp van predikant mag staan nie, en tog het die kerk aanbeweeg met die tye. Waarom dan so ophef maak oor die tekste oor homoseksualiteit?

Hierdie is ‘n geldige punt: As jy eers begin om dele in die Bybel dood te krap, gaan iemand anders die pen by jou afvat en nog dele doodkrap totdat daar niks oorbly nie. Daarom is ek so dankbaar dat die GKSA nie in hierdie strik getrap het nie, en in 2016  finaal besluit het om by hierdie Bybelse opdrag te bly, ten spyte van groot druk om aan die wêreld se eise toe te gee. Hierdie argument kan dus nie teen ons gebruik word nie, want ons het die integriteit van die Bybel behou. Die Bybel is of deur die Heilige Gees geïnspireer, of dis net menslike idees oor God. Daar is geen tussen in posisie nie, en jy moet maar self besluit aan watter kant jy jouself bevind. Interresant dat die pro-gay drukgroep nou ook 1 Kor 6 verwerp het wat sê dat geskille in die kerk nie voor ‘n sekulêre hof gebring moet word nie.

8)      Daar is nie groot en klein sondes nie, waarom spesiale klem lê op homoseksualiteit?

Dit is nie waar nie, God maak onderskeid tussen sondes. Die sonde van homoseksualiteit word ‘n gruwel genoem, en in die Ou Testament was dit strafbaar met die dood. In 1 Korintiers 6:18 tref Paulus die onderskeid: “Julle moet niks met seksuele losbandigheid te doen hê nie. Elke ander sonde wat ‘n mens doen, vind buite sy liggaam plaas, maar iemand wat seksueel losbandig lewe, vergryp hom aan sy eie ligaam”.  Ook Jesus sê in Lukas 10:14 “Maar vir Tirus en Sidon sal dit in die oordeel draagliker wees as vir julle.” Duidelik maak God onderskeid tussen verskillende grade van sondes. Jesus sê wel ons moenie klein sondes gering ag nie, maar dit word verdraai na: “Eintlik is die groot sondes ook gering”

Verder, dit gaan nie daaroor dat die kerk homoseksualiteit uitsonder nie. Dit gaan daaroor dat die gay drukgroep glad nie wil hê die kerk moet homoseksualiteit as sonde erken nie. Ek is lid van ‘n groep van enkellopendes. Baie van die mense is geskeide mense. Tog het nog nie een van hulle ooit gesê die kerk moet ophou preek dat egskeiding sonde is en dat dit bekering vereis nie. Tog is dit presies wat die homoseksuele drukgroep van die kerk verwag.

9)      Jesus het die Fariseërs veroordeel omdat hulle die Bybel te letterlik opgeneem het. Julle doen dieselfde.

Juis nie! In Matteus 15:1-6 lees ons: “In dié tyd het daar Fariseërs en skrifgeleerdes van Jerusalem af by Jesus gekom en Hom gevra: “Hoekom verontagsaam u dissipels die oorgelewerde gebruike van die voorgeslagte? As hulle gaan eet, was hulle nie hulle hande nie.” “Waarom verontagsaam julle self die gebod van God ter wille van julle oorgelewerde gebruike?” het Jesus geantwoord.  “God het tog gesê: ‘Eer jou vader en jou moeder’ en: ‘Wie sy vader of sy moeder vloek, moet sekerlik doodgemaak word.’ Maar julle bepaal: ‘As iemand vir sy pa of sy ma sê: Die hulp wat u van my sou kon kry, maak ek 'n offergawe vir God, dan hoef hy nie meer sy plig teenoor sy pa na te kom nie.’ So ontneem julle die woord van God sy gesag ter wille van julle oorgelewerde gebruike.” Die Fariseers het juis nie God op sy Woord geneem nie, maar dit verdraai en verander om hulle te pas. Hulle het mens gemaakte wette verhef bo die Wet van God, en so die Woord van God kragteloos gemaak. Dis juis wat die pro-Gay drukgroepe ook doen deur die Bybel baie selektief te lees.

10)      Jy mag nie oordeel nie! Het Jesus nie ook gesê laat die een sonder sonde die eerste klip gooi nie?

Hierdie is seker 2 van die mees misbruikte tekste in die Bybel vandag. Jesus sê juis ons moet oordeel in Matteus 18:15-17 sê Jesus“As jou broer verkeerd opgetree het teen jou, gaan wys hom tereg waar julle eenkant alleen is. As hy na jou luister, het jy jou broer teruggewen. Maar as hy nie luister nie, neem nog een of twee met jou saam, sodat alles wat gesê word, deur die woord van twee of drie getuies bevestig kan word. En as hy na hulle nie luister nie, sê dit vir die gemeente. As hy ook na die gemeente nie luister nie, moet jy hom as 'n heiden en 'n tollenaar behandel."

So, wat van Matteus 7:1 wat sê:
"Moenie oordeel nie, sodat oor julle nie geoordeel word nie; met dieselfde oordeel waarmee julle oor ander oordeel, sal oor julle geoordeel word, en met dieselfde maat waarmee julle vir ander meet, sal vir julle gemeet word."

Jesus gaan dan verder deur te sê: "Waarom sien jy die splinter raak wat in jou broer se oog is, maar die balk in jou eie oog merk jy nie op nie? Of hoe kan jy vir jou broer sê: ‘Wag, laat ek die splinter uit jou oog uithaal,’ en intussen is daar 'n balk in jou eie oog? Huigelaar! Haal eers die balk uit jou eie oog uit, dan sal jy goed kan sien om die splinter uit jou broer se oog uit te haal."

Mense is geneig om hierdie laaste sin mis te lees. Dit was nooit Jesus se bedoeling om te sê jy mag nie 'n splinter uit jou broer se oog uithaal nie. Jy moet net seker maak daar is nie dalk 'n balk in jou eie oog voor jy dit doen nie. Jesus sê nie hier dat ons nie mag oordeel nie, maar praat hier oor die gesindheid waarmee jy oordeel. Die sondaar mens is geneig om te oordeel om sodoende die aandag van sy eie sonde af te trek, en ook om homself met ander mense te vergelyk sodat hy homself kan oortuig hy's eintlik 'n goeie mens omdat hy beter is as hulle. 'n Goeie voorbeeld hiervan is Dawid se reaksie op Natan se gelykenis. Ons moet beslis oordeel, maar die motief mag nooit wees om jou teenoor die ander persoon op te stel nie, maar om daardie persoon in liefde terug te bring na die regte pad.

Wat betref Jesus se opmerking "Laat hy wat sonder sonde is die eerste klip gooi", Jesus het ook aan die prostituut gesê: "Gaan, en sondig nie meer nie." 

  

Wat van die Christen wat met homoseksualiteit worstel?

Hiermee bedoel ek mense wat homoseksuele aangetrokkenheid ervaar, maar dit nie wil hê nie omdat hy gehoorsaam aan God wil wees.

Merk op: Ek praat nie van ‘n Gay Christen nie, maar van ‘n Christen wat met homoseksualiteit worstel. Die rede hiervoor is dat ‘n Christen sy identiteit in Christus kry, nie in sy sonde nie. Jy kan dus nie na jouself as “Gay” verwys nie, want jou homoseksualiteit definieer nie wie jy is nie.

So ’n persoon staan voor ‘n belangrike keuse wat elke Christen eintlik doelbewus behoort te neem: Hoe belangrik is Christus vir jou?

Romeine 12:1-2 sê: “En nou doen ek ‘n beroep op julle, broers, op grond van die groot ontverming van God: Gee julleself aan God as lewende en heilige offers wat vir Hom aanneemlik is. Dit is die wesenlike van die godsdiens wat julle moet beoefen. Julle moenie aan hierdie sondige wêreld gelyk word nie, maar laat God julle verander deur julle denke te vernuwe.”

Die prys van Christenskap is nie goedkoop nie: Jesus het Sy lewe vir ons gegee, en daarom eis Hy ook nou dat ons ons hele lewe aan Hom moet wy. Dit begin by die gedagtes wat ons in ons koppe toelaat. As jy Christus lief het, sal jy bereid wees om alles, insluitend jou seksualiteit, op te offer ter wille van Hom, al is dit swaar. Moenie verwag dat jy net ‘n paar keer hoef te bid, en dan gaan die probleem homself net oplos nie. Paulus het ook gebid dat die Here die splinter in sy vlees moet verwyder, maar God het nie, want Hy het 'n doel daarmee gehad. Alhoewel daar enkele getuienisse is van mense wat van homoseksualiteit genees is, is dit vir vele meer ‘n lewenslange stryd. Is jy bereid om hierdie stryd enduit te voer, tot jy eendag jou kop neer lê op 80 jarige ouderdom?

As jy voel dis swaar en onregverdig, dink ‘n bietjie aan die Apostels. As daar ooit so iets was soos super-Christene, dan was dit hulle: Hulle het die kerk van Christus wêreldwyd gevestig. Tog het dit gepaard gegaan met fisiese lyding en vervolging wat ons onself nie eers kan indink nie. Hoe is dit moontlik dat hulle onder sulke omstandighede getrou kon bly? Net as jy soos Johannes die doper sê: “Hy moet meer word, en ek minder” (Johannes 3:30), net as Christus werklik vir jou die belangrikste ding in die lewe is.

Maar nou is dit ook so dat hierdie sonde jou die hele tyd gaan teister, en daar gaan tye wees wanneer jy in swakheid val. Miskien gee jy toe aan ‘n fantasie, of jy kyk materiaal op die internet wat jy nie moet kyk nie. Na die tyd besef jy, jy het gesondig en jy voel vuil. Soos Adam is jy nou skaam om voor God te kom, en jou verhouding met God is gebreek. Wat nou? Daar is drie opsies:

1)      Jy kan vir jouself ‘n afgod in jou kop maak: ‘n god wat geen eise stel nie, en wat nie gesê het homoseksualiteit is sonde nie. Jy kan ‘n verhouding met hierdie afgod bou asof niks verkeed is nie. Dis net nie die ware God nie.

2)      Jy kan soos Adam en Eva van God probeer wegvlug, en in vrees vir Sy oordeel leef.

3)      Jy kan onmiddelik voor God kom met opregte berou en jou sondes bely. In Ps 32:3-5 skryf Dawid: “Toe ek oor my sondes geswyg het, het my liggaam uitgeteer soos ek heeldag om hulp geroep het. U hand het dag en nag swaar op my gedruk, my krag het opgedroog soos water in somerhitte. Toe het ek my sonde bely, my oortredings nie weg gesteek nie. Ek het gesê: “Voor die Here bely ek my opstandigheid”, en U het my skuld vergewe.” Dit is beslis nie maklik nie: Om te erken jy was verkeerd is om jouself te verloeën – letterlik verraad teen jouself. Dis ‘n pynlike ding om te doen, maar dit bring genesing. Lees gerus ook die hele Psalm 51.
‘n Skuldige gewete is ‘n gawe van God – dit wil jou terug lei na God toe, maar die Satan wil hê dit moet skeiding maak tussen jou en God. Dis wanneer jy nie skuldig voel nie, wat jy bekommerd moet wees. Om nie jou sonde voor God te bring nie en moedswillig aan te hou leef daarin, is die sonde teen die Heilige Gees. Maar as jy jou sondes voor Jesus bely, weet:
“God is vir ons, wie kan dan teen ons wees? Hy het Sy eie Seun nie gespaar nie, maar Hom oorgelewer om ons almal te red. Sal Hy ons dan nie al die ander dinge saam met Hom uit genade skenk nie? Wie kan die uitverkorenes van God aankla? God self spreek hulle vry. Wie kan ons veroordeel? Christus Jesus het gesterf, maar meer as dit: Hy is uit die dood opgewek, Hy sit aan die regterhand van God en Hy pleit vir ons. Wie kan ons van die liefde van Christus skei? Lyding of benoudheid of vervolging, honger of naaktheid, gevaar of swaard? Maar in al hierdie dinge is ons meer as oorwinnaars. Hiervan is ek oortuig: geen dood of lewe of engele of magte of teenswoordige of toekomstige dinge of kragte of hoogte of diepte of enige iets anders in die skepping (insluitend jou eie sondes) kan ons van die liefde van God skei nie, die liefde wat daar is in Christus Jesus ons Here” (Romeine 8:31-39)
Om diep bewus te wees van jou sonde is beslis nie ‘n vloek nie maar ‘n seën: In Lukas 7:36-50 kry ons Jesus waar hy by die Fariseër Simon eet, toe ‘n prostituut kom en Sy voete met haar trane gewas het. Jesus sê aan die Fariseër: “Twee mense was in die skuld by ‘n geldskieter. Die een het vyfhonderd Rand geskuld, en die ander een vyftig. Omdat hulle niks gehad het om mee te betaal nie, het hy die skuld vir altwee kwytgeskel. Wie van hulle sal hom die meeste liefde bewys?” Simon antwoord: “Ek veronderstel die een vir wie hy die meeste kwyt geskel het”. Daarop sê Jesus: “Ek sê vir jou: omdat haar sondes wat baie is, vergewe is, daarom bewys sy baie liefde. Maar hy vir wie min vergewe is, bewys min liefde”. Hoe meer jy dus onder die indruk is van hoe geweldig groot jou sonde voor God is, hoe meer besef jy hoe geweldig groot Jesus se genade is dat Hy dit vir jou betaal het, en hoe meer sal jy jou liefde vir God wil betoon deur gehoorsaam aan Sy Woord te leef. Jou worsteling met homoseksualiteit kan jou dus baie nader aan God bring as wat andersins die geval sou gewees het. Paulus sê mos in Romeine 8:28 “God laat alles ten goede meewerk vir die wat Hom lief het” (Romeine 8:28) Ook wanneer God toelaat dat Sy kinders in sonde struikel, het Hy ‘n doel daarmee –maar nooit los Hy hulle in die sonde nie, hulle staan altyd weer daaruit op. Weet: As jou homoseksualiteit vir jou ‘n gruwel is, en jy wend jou tot Christus vir vergiffenis en pleit tot die Heilige Gees vir gehoorsaamheid, kan jou sonde  jou nie van God skei nie.

Ten slotte: Waarom ons nie kan kompromeer nie.

Die stryd oor homoseksualiteit in die kerk gaan nie in die eerste plek oor homoseksuele mense nie, maar oor die gesag van die Woord. Die Bybel is baie duidelik dat homoseksualiteit ‘n gruwel  voor God is, en iets is waarvan ‘n mens jou moet bekeer. As ons dit sou minag, trek ons nie net die inspirasie van die Bybel in twyfel nie, ons verwerp ook die Bybel se gesag om sonde te definieer. As ons nie ‘n duidelike gesag het wat vir ons kan sê wat is sonde nie, hoe kan ons dan bewus word van ons eie sonde? En as ons nie bewus kan word van ons eie sonde nie, waarvoor het ons ‘n Verlosser nodig? Elke kerk wat ontken dat homoseksualiteit ‘n sonde is, verloën die evangelie en sal uiteindelik ook moet ontken dat Jesus die enigste weg na verlossing is. Hierdie saak steek dus na die hart van die evangelie. 

Vir die pro-gay drukgroep is verdraagsaamheid egter nie genoeg nie. Hulle wil hê almal moet homoseksualiteit vier as iets goed en positief. Enige iets minder is onaanvaarbaar, en hulle is bereid om die mag van die staat te gebruik om dit af te dwing. As vervolging ooit die kerk in die Westerse beskawing te beurt val, dan sal dit wees a.g.v. hierdie saak. Die kerk geboue sal nog staan, en daar sal openlike eredienste wees, maar die evangelie gaan jy nie daar kry nie.  Ons moet dus duidelikheid hê oor wat ons glo en hoekom ons dit glo, anders gaan ons nie staande bly as die aanslag kom nie, en die aanslag kom van binne die kerk.